Historia formowania się służb policyjnych na ziemiach kępińskich po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku jest ściśle związana z narodowym ruchem wyzwoleńczym. W momencie, gdy w Poznaniu powstała Naczelna Rada Ludowa, w całej Wielkopolsce zaczęły organizować się Straże Obywatelskie, które później przekształciły się w Straże Ludowe. Ich głównym celem było zapewnienie bezpieczeństwa publicznego. W Kępnie, Rada Ludowa powstała już w połowie listopada 1918 roku, apelując do mieszkańców o zachowanie spokoju i rozwagi oraz nadzorując bezpieczeństwo życia i mienia. Żołnierze polskiego pochodzenia byli zachęcani do wstępowania w szeregi Straży Ludowej, która funkcjonowała w budynku magistratu pod przewodnictwem księdza Ignacego Nowackiego.
Zmiany w strukturach bezpieczeństwa w Kępnie
W odpowiedzi na niemieckie zagrożenia, 16 listopada 1918 roku w obozie Neuhammer powstała Rada Robotniczo-Żołnierska, której celem było utrzymanie porządku w Kępnie. Wprowadzono godzinę policyjną, a patrole wyróżniające się czerwonymi wstęgami z miejską pieczęcią pilnowały porządku. Po rozwiązaniu Rady Robotniczo-Żołnierskiej 29 listopada, Straż Ludowa, dowodzona przez Wacława Kokocińskiego, przejęła pełnię władzy porządkowej. Jej szeregi zasiliło 94 Polaków, a także mniejszości niemieckie i żydowskie.
Rozwój administracji i umacnianie polskiej władzy
Na początku 1919 roku, formacje Straży Ludowej zaczęły pojawiać się w powiatach kępińskim i ostrzeszowskim. Po zakończeniu Powstania Wielkopolskiego w 1920 roku, władze miejskie i magistraty w województwie poznańskim zostały rozwiązane w miastach poniżej 10 tysięcy mieszkańców, w tym w Kępnie. Tymczasowymi członkami rady miejskiej zostali Edmund Karłowski jako burmistrz i Józef Respondek jako jego zastępca. Był to kluczowy krok w procesie tworzenia polskiej administracji i struktur policyjnych, chociaż w magistracie wciąż obecni byli niemieccy urzędnicy.
Utworzenie Policji Państwowej
W lipcu 1920 roku powołano XI Okręg Policji Państwowej w Poznaniu, formalizując istnienie służb policyjnych w Kępnie z dniem 1 grudnia 1921 roku. Komendantem Okręgowym mianowano inspektora Wiktora Ludwikowskiego, który zorganizował komendy powiatowe. 16 lipca 1920 roku powstała Komenda Powiatowa Policji Państwowej w Kępnie, początkowo mieszcząca się w magistracie, a następnie przy ulicy Dąbrowskiego. W 1939 roku jednostka liczyła 104 policjantów, w tym 2 oficerów, a na jej obszarze działało 11 posterunków.
Rola Policji Państwowej w społeczności lokalnej
Komenda w Kępnie była jedną z większych w okręgu poznańskim, a jej zasięg obejmował szeroki obszar, od Mikstatu po Słupię pod Bralinem. Oprócz funkcji policyjnych, jednostka miała znaczący wpływ na rozwój kulturowy miasta. W latach 1928-1929, z inicjatywy komendanta Kazimierza Wiśniewskiego, powstał Policyjny Klub Sportowy, którego celem było promowanie sportu i aktywności fizycznej wśród policjantów. Klub zarejestrowano w 1929 roku, a jego działalność obejmowała wiele sekcji sportowych.
Organizacje społeczne przy policji
W 1926 roku założono kępińskie Koło Stowarzyszenia „Rodzina Policyjna”, skupiające kobiety związane z policjantami. Organizacja wspierała rodziny funkcjonariuszy, prowadząc działalność kulturalno-oświatową i organizując wydarzenia społeczne. Poza tym przy komendzie powiatowej powstała biblioteka, co świadczy o zaangażowaniu policji w życie społeczne.
Losy kępińskich funkcjonariuszy po wybuchu II wojny światowej są w dużej mierze nieznane. Większość z nich pozostała anonimowa, ale ci, których losy są znane, często związani byli z tragicznymi wydarzeniami, takimi jak zbrodnia katyńska czy deportacje do obozów pracy w ZSRR i Niemczech. Komendantami Policji Państwowej w Kępnie w okresie międzywojennym byli m.in. Stanisław Skąpski, Ignacy Łysiak, Kazimierz Wiśniewski, Kazimierz Niewiarowski oraz Kazimierz Walery Sauermann.
Dalsze informacje na temat historii Policji Państwowej w Kępnie można znaleźć na stronie internetowej Stowarzyszenia „Nasz Bezpieczny Powiat Kępiński”.
Źródło: Błąd 404: Podana strona nie istnieje – KPP Kępno – Portal polskiej Policji